|
Kim bilir, belki de sustuklarım hata… Avazım çıktığınca bağırmak lazımdı belki… Korkak bir kedi gibi, saklanmaktı yaptığımız. Yağmur ıslatıyordu aşkımızı, yüreğime değiyordu birbirimizin gözyaşları…
Arınmaktan korkuyorduk biz. Temizlenip birbirimize ait olmaktan, inanmaktan kaçıyorduk. Yalanın yelesi savruluyordu ellerimizin arasında, rüzgar estikçe kokuyorduk, kokluyorduk… Çok güzel kokuyordu yalan… Ellerimde kaldı kokun. Sana ilk söylediğim cümleyi, hatırladığını biliyorum. Seni sevmem için, kokun kalmalı üzerimde… Kaldı sevgili, kaldı… |
|
Funda Kocaevli |

Son Yorumlar