SENİN YÜZÜNÜ İŞLİYOR BENİM ÇİÇEKLERİM

 

 

Bir el bıraktım giderken sende

Bir de

Ardımdan ağlayan bir çift göz

Ucu yanık resimler de

Cabası…

 

 

Ölüm soğuktu

Biliyorum

Kar gibi soğuk

Beyaz mıydı bilmiyorum

Bakmamıştım yüzüne çünkü

Düştüğü yeri yakan

Ayrılık acısından beter

Can yakandı

Ölüm

 

 

Üzülme!

Biliyor musun?

Burada zambaklar var

Bir an gözlerime

Yapıştı sandım

Penceredekilerin resmi

Zambakları izlemek

Seni izlemek gibiydi

Sevgilim

 

 

Canımı yakmıyor şimdi

Seni bırakıp gitmiş olmak

Penceredeki zambağıma

Emanetsin sen

Burada da benimlesin

Yine zambaklarla

 

 

Neden çok sevdiğimi

Anladın mı şimdi?

Seni buldum ben

Bu yabani çiçeklerde

 

 

Beni onlarda kaybettin diye

Düşünme

Suçlama zambakları

Ve kendini

Her gün konuş onlarla

Benmişim gibi

 

 

Duyuyorum ruhum

Yapraklarına

Senin yüzünü işliyor benim çiçeklerim

Seyrediyorum

 

 

 

Mavisihir